Sjálvmorð… skal eg? Ella skal eg ikki?

Spurningur: Hey, eg eri ein drongur sum ikki dugur so væl at stava ella benda, so umskylda fyri øll feilanar. Men eg havi skriva inn her nakrar ferði nú, men eg havi ikki hug at siga hvat eg havi skriva.. eg hugsi ofta um sjálvmorð, eg veit ikki ordiliga hvar tað kom frá, men eg haldi at tað er tí at tá eg var lítil so bleiv eg nokk so ofta (næstan hvønn dag) argaður. Eg havi ongamtíø haft tað lætt við at tosa við fólk, ella at fáa vinir, eg blívi bara blakaður burturúr, ella fái eitt “piss off” aftur, hvørjaferð eg royni at tosa við onkran. Nøkur fá fólk vita hvussu eg havi tað, míni foreldur, flokkslærarin hjá mær og ein heilsufrøðing í skúlanum. Teir vita øll, ‘ Men eg havi ongantíð ordiliga sagt “alt”. Eg veit ikki hvat eg skal gera longur, eg vil gerna bara, forsvinna… so eingin nakrantíð sær meg aftur. Eg havi nøkur fá “hálv-vinir” sum eg tosi við frá tíð til tíð, men tað virkar ikki sum um at teir tíma meg aftaná skúlatíð. Tá eg komi heim, so geri eg pretty much einki, eg siti bara og hyggji eftur onkrum. Har er nakrar ferðir har sum eg bara slett ikki havi veri í skúla, har eg bara javi fingið eitt mental breakdown og so enda við at ikki fari. Eg havi hug at doyggja.. eingin tímur meg, eingin leggur í meg, eg blívi happaður inn í millin, og eg haldi bara ikki at eg passi inn nakrastaðni. Eg vil doyggja, og eg vil hava at tað skal vera skjótt, eg havi hug at gera tað nú, um ein tíma, um tveir, í hvøld, í hvøld havi eg hug at tað skal enda. Kann onkur geva mær ráð, um hvussu eg kanska kann fáa vinir? Ella hvussu eg kann stegga mær sjálvan í at gera sjálvmorð?

Góði tú,

Takk fyri, at tú skrivar inn her. Tað tú fortelur ljóðar sera tungt og einsligt at bera uppá. Tað er ordiliga ringt at kenna seg argaðan, útihýstan og sum um, at ongin tímur ein. Tá ein hevur upplivað sovorðið í longri tíð, er tað ikki óvanligt, at tankar um at hvørva ella doyggja koma. Tað sigur nógv um hvussu ringt tú hevur tað, og tú fortelur eisini, at tú veruliga hevur tørv á hjálp júst nú.

Tú skrivar, at tú hevur hug at gera sjálvmorð í kvøld. Tá tú hevur tað soleiðis, er tað sera vigtigt, at tú ikki ert einsamallur við hesum tonkunum! Tú fortelur, at foreldur tíni, flokkslærarin og heilsufrøðingurin vita eitt sindur um, hvussu tú hevur tað. Nú er tíðin at lata ein av teimum vita hvussu álvarsligt, tú hevur tað júst nú. Kanst tú fara til ein av teimum og siga teimum, at tú hevur tað so ringt sum skjótast?

Um tað følist for ringt at siga tað sjálvur, kanst tú vísa teimum tað, tú hevur skrivað her.

Tú kanst eisini ringja til Tú og Eg Ráðgevingina á 116111 í kvøld (opin kl. 20 – 24). Har sita vaksin, sum eru von at tosa við ung, sum hava tað akkurát soleiðis sum tú lýsir.

Tú skalt ikki at vera einsamallur við hesum. Tað eru vaksin, sum vilja hjálpa tær og taka teg í álvara.

Tú ert eisini vælkomin at skriva aftur til okkum. Vit vilja fegin hoyra frá tær.

Alt tað besta til tín.