Góði tú,
Takk fyri brævið og, at tú ert so opin og erligur um tínar truplu umstøður. Tað krevur ótrúliga nógv dirvi at seta orð á slíkar kenslur, serliga tá tú følir teg einsamallan, og tá óvissan fyllir so nógv. Tað vísir, at tú hóast alt hevur eitt stórt ynski um at fáa hjálp, og tað er ein sera vigtig byrjan.
Eg lesi úr brævinum hjá tær, at tú hevur havt tað tungt leingi, og at sjálvmorðstankar og sjálvshatur fylla nógv hjá tær dagliga. Tað er tungt at ganga við hesum einsamallur. Tú sigur eisini, at tú vilt hava eitt vanligt lív uttan alt hetta, og tað er so vigtigt, tí hetta vísir, at tú vilt liva, bara uttan pínuna. Tað er møguligt at fáa tað betri, sjálvt um tú kanska ikki følir tað soleiðis nú.
Eg haldi, at tað er gott, at tú longu hevur tosað við heilsufrøðingin og læraran. Tað er júst tað, tú eigur at gera. Tað, at tú ert bangin fyri at foreldrini fáa tað at vita, er eisini skilligt, men allar oftast er tað soleiðis, at tey, sum elska teg, vilja hjálpa, hóast tey ikki altíð vita heilt hvussu. Heilsufrøðingin kennir reglarnar og skal tryggja, at tú fært ta hjálp, tú hevur brúk fyri á ein tryggan hátt. Tú mást ikki vera einsamallur við hesum.
Tú spyrt, um tú skalt fara í “therapy”. Har er svarið ja, tað hevði verið ein sera góður vegur fram. Ein sálarfrøðingur, ráðgevi ella líknandi kann hjálpa tær at skilja, hvat gongur fyri seg innan í tær, og geva tær amboð at handfara kenslurnar á ein tryggan hátt. Hetta er ikki endin av kapitlinum. Tað kann tvørturímóti vera byrjanin upp á eitt nýtt kapittul, har tú lærir at fáa hjálp og líða minni.
Um ella tá tú kennir, at tú ikki orkar meira, er tað ótrúliga vigtigt, at tú sigur tað beinleiðis við onkran vaksnan, t.d. foreldrini, heilsufrøðingin ella ringir til Tú og Eg Ráðgevingina á tlf. 116 111. Har svarar onkur allar gerandisdagar millum kl. 18 og 22.
Tú ert ikki einsamallur, sjálvt um tú kanska følir tað soleiðis. Og tú ert veruliga verdur lívið!
Alt tað besta til tín,
Herborg