Góði tú,
Takk fyri brævið og fyri títt dirvi at lýsa tína støðu her.
Tað ljóðar sum, at lívið er sera strævið hjá tær beint nú. Eg skilji væl at lívið kennist tungt, tá tú kennir teg bæði sviknan og einsamallan, og tá tað kennist sum, at eingin tímir at tosa við teg.
Tú skrivar at tú seinastu tíðina hevur fingið tað verri og at tú hevur fingið sjálvmorðstankar. Tað ger at eg gerist ordiliga stúrin um teg, og eg haldi, at tað er ordiliga vigtugt, at tú ikki gongur einsamallur við sjálvmorðstankunum.
Hóast tað kennist sera torført at tosa við nakran, so hevur rætt til at fáa hjálp við tí, sum tú stríðist við. Er tað ongin vaksin, sum tú kundi roynt at tosa við, um hvussu tú hevur tað? Kanska foreldur, lærarar ella heilsufrøðingin á skúlanum? Tú nýtist ikki at fortelja alt, tú kanst bara siga, at tú hevur tað ringt og hevur brúk fyri at tosa við onkran.
Tú kanst eisini ringja til Tú og Eg Ráðgevingina á 116111, sum er opin allar gerandisdagar frá kl 18 til 22. Tú nýtist ikki at siga hvør tú ert, og har sita fólk, sum kunnu lurta og sum vilja hjálpa tær. Tú ert eisini altíð vælkomin at skriva aftur her.
Tú eigur ikki standa einsamallur í hesum. Tað eru fólk, sum vilja og kunnu hjálpa tær – og fyrsta lítila stigið kann vera, at fortelja onkrum um, hvussu tú hevur tað.
Vinaliga
Sára