Góða tú,
Takk fyri brævið og títt dirvi at skriva her.
Tað ljóðar sum, at tað viðhvørt er strævið at vera tú. Tað kann ikki vera stuttligt at føla, at øll bara hyggja eftir kroppinum hjá tær allatíð, og at ung og vaksin viðmerkja hvussu hann sær út, samstundis sum at tú hevur sjúkuna skoliose. Tá man er tannáringur broytist kroppurin nógv, og tað er vanligt at man kennir, seg ótryggan í sínum egna kroppi. Tað kann vera hart at vera í – serliga tá man eisini hevur sjúkuna skoliose at stríðast við.
Eg haldi ikki at tú skalt ganga einsamøll við tí, sum tú stríðist við, og tí haldi eg at tú átti at tosa við onkran vaksnan, sum tú hevur álit á. Er hetta nakað, sum tú kundi fortalt foreldrunum hjá tær? Um tú gongur í skúla, kanst tú eisini tosa við heilsusystrina á skúlanum hjá tær. Saman kunnu tit kanska finna útav hvussu tit kunnu fortelja øðrum um tína sjúku, og tú kanst fortelja hvussu tú hevur tað við tínum kroppi og teimum viðmerkingunum, sum tú fært.
Tú ert vælkomin at skriva aftur ella at ringja til Tú og Eg Ráðgevingina á 116111, sum er opin allar gerandisdagar frá kl 18 til 22.
Alt tað besta