Hug at geva upp

Spurningur: Eg havi autismu, og longu trupult við sosiala lívsstíl, so havi eg eisini orduliga ringt angist og trauma uppyvir. Eg taki mørk til hjarta, or spurdi altíð um tað eg tosaði um var ov nógv. Mín besti vinur í 8 ár blokeraði meg og eg veit ikki hví, bangin tí tey høvdu ikki kommunikera. Eg sendi ein farvæl heilsan til vinin hjá teimum og eg var kallaður ein emotional vampire seinni av mín besta vin. Tað rakti harðari enn eg hevði vænta, og eg føli tað, sum um eg takið alla orkuna úr øllum rundan um meg, sjálvt tá tey siga at tað ikki passar. Eg spyrji eyka nógv um tað eg tosi um er ov nógv. Eg blívi við at hava panikk anfall og eg veit ikki hvat eg havi gjørt. Eg tosaði um intim ting við damuna hjá mær, og fell eit øðiligt anfall afturat, tí eg var bangin fyri ú eg hevði yvirtrakka meira mørk líka sum ex sjeikurin hjá mær gjørdi ofta við mær. Dagin aftaná hevði eg enn anfall. Eg endaði við at gera sjálvskaða í meðan eg græt. Uppá alt hetta, kemur ex sjeikurin til sama skúla sum eg, og eg eri so bangin fyri at liva neyðtøkuna aftur og aftur hvørja ferð eg síggi hann. Eg orki ikki meira, og eg vil bara geva upp. Eg vil ikki liva. Um eg ikki hevði eina kvinnu sum eg elski, hevði eg gjørt av við meg sjálvan langt síðani nú.
Góði tú
Takk fyri brævið.
Tað ljóðar, sum um tú hevur upplivað nøkur trupul ting við fólki tætt at tær, t.d. brotið við tín besta vin og upplivingarnar við ex sjeikinum. Og, sum tú skrivar, so ljóðar tað til, at autisman eisini ger sosiala lívið hjá tær truplari, tí tú kanska fært kensluna av, at tú tekur orkuna úr fólki rundan um teg. Harumframt skrivar tú eisini um angist, panikkanføll og sjálvskaða, sum kunnu vera sera strævin at stríðast við.
Tá man hevur upplivað, at onnur fólk hava traðkað yvir eins persónligu mørk, kann man gerast eyka uppmerksamur uppá, um man sjálvur kemur til at fara yvir um mørkini hjá øðrum. Tað kann føra til, at man aftur og aftur roynir at fáa vissa um, at man ikki hevur gjørt nakað skeivt. Men hóast tú spyrt nógv, ber ikki altíð til at fáa fulla vissa um, hvat onnur hugsa ella hví tey reagera, sum tey gera.
Tað ljóðar gott, at tú hevur eina damu, sum hjálpir tær í støðuni. Hevur tú tosað við hana um, hvussu tú hevur tað við angist, panikkanføllum og sjálvskaða? Um tú ert bangin fyri, at tú fert at gera tær sjálvum nakað, skalt tú ikki vera einsamallur. Tú kanst tosa við damuna hjá tær, eitt foreldur, lærara ella annan, ið tú hevur álit á. Tú kanst eisini vísa teimum tað, tú hevur skrivað til okkum, um tað er torført at siga við orðum. Og so kundi tað verið eitt hugskot at tosa við t.d. ein lestravegleiðara á skúlanum um, hvussu tú kanst kenna teg tryggan, hóast ex sjeikurin eisini gongur har.
Tú ert altíð vælkomin at skriva aftur, og tú kanst eisini ringja dulnevnt til Tú & Eg Ráðgevingina á tlf. 116 111.