Hati skúla og lívið

Spurningur: Heyy so eg hati skúla. Eg eri tann einasta í flokkinum, sum ikki er í nakra grubbu og eg prøvi mítt besta men tað er aldrin gott nokk. Eg gevi gávur til hinar(diy) og prøvi at tosa við tær(ræðuliga ringt tí eg hugsi alt for nógv um hvat eg skal siga) og eg veit ikki tær svara altíð so neutralt. Tað er bara 4 dagur í skúla og eg hati tað longu, og eg tími ikki at liva tí so sleppi eg undan skúla ella má eg fara at ferðast, tí eg klári tað ikki meir. Eg havi sagt tað við mammu men hon leggur meira í hvussu viktigur skúlin er tí eg kann ikki bara ikki ganga í skúla sigur hon. Eg fari at vitja ein sálarfrøðing mánadag men eg veit ikki um eg klári tað longur. Eg havi nógvar sjálvmorðstankar men eg fari ikki at gera tað, tí at eg klári ikki tankan um at systir mín ella mamma mín ella pápi mín ella beiggi mín fara at finna meg deyða í kamarinum, og so slettis ikki systir mín tí so verður hon shokera og kedd og fer at ringja til mammu og kanska fer hon ikki at svara og so skal hon ringja til 112 og so kenur politiið og alt møguligt og eg klári bara ikki at hugsa um tað. Eg hati eisini alt um meg sjálva, mín kropp, andliti, hári og mína persónligheit. Eg fái at vita at eg eri pen og kløn men tað følist sum tey lúgva fyri mær. Eg havi eisini pilka í sovorit 6 ár og eg hati mínar armar og teir eru fyltir í arrum og sárum og eg veit ikki eina einasta grund til hví eg burdi liva. Eg havi eisini eina vinkonu og hon hevur faktiskt skriva á her og tað er mega stuttligt at vera saman við henni, men eg føli at vit oftast bara tosa um hvussu hon hevur tað, og eg veit ikki um eg eri egoistisk ella hvat

Góða genta

Takk fyri brævið. Tað, tú greiðir frá, ljóðar ógvuliga tungt. Tað er hart at kenna seg uttanfyri í flokkinum og royna sítt besta og so føla, at tað ikki er nóg gott. Tað gevur góða meining, at tú ert móð og hevur tað ringt í skúlanum. Tú skrivar eisini um sjálvmorðstankar. Tað er álvarsamt, og tað er gott, at tú sigur frá. Samstundis vísir tú, hvussu nógv familjan hevur at siga fyri teg, og tað er ein avgerðandi partur. Tað, at tú hatar nógv við tær sjálvari og hevur pilkað í fleiri ár, vísir eisini, at tú gongur við nógvum tungum kenslum. Tað merkir IKKI, at tað er nakað galið við tær, men at tú hevur tað ringt. Tað er heldur ikki egoistiskt at vilja verða hoyrd í einum vinarlagi. Tú hevur eisini tørv á plássi og umsorgan.

Tað er ordiliga gott, at tú hevur sagt tað við mammu tína, og at tú skalt til sálarfrøðing. Um tað kennist ov tungt at bíða, er týdningarmikið, at tú tosar við ein vaksnan nú. T.d. foreldrini, ein lærara ella ein annan, tú hevur álit á. Tú kanst eisini ringja til Tú og Eg Ráðgevingina á 116111 (kl. 20–24).

Tað er vanligt at kenna seg uttanfyri, tá flokkar eru klikutir, men tað kann broytast, serliga nú lærarin arbeiðir við tí. Og tá ein hevur tað ringt, kann heilin vera sera kritiskur móti sær sjálvum, hóast tað ikki er allur sannleikin. Tað kann kennast ómøguligt beint nú, men tað kann blíva betri. Tú ert ikki einsamøll.

Tú ert vælkomin at skriva aftur ella at ringja til 116111.

Alt tað besta. 

  • Aldur: 15
  • Kyn: Genta