Góða tú,
Takk fyri brævið. Tað ljóðar sum ein sera óbehagilig og ræðandi støða, tú hevur staðið í. Tá eitt foreldur verður so ill/ur, at tú følir teg bangna og fert at hugsa, at pápi tín kundi funnið upp á at sláa ella leypa á onkran, so er tað so væl skilligt, at tú reagerar við ótta. Tú royndi eisini at hjálpa í støðuni við at broyta evnið og skapa frið, so tað er týðiligt, at tú vart nógv upptikin av, at øll skuldu hava tað gott.
Tað er púra vanligt, at kroppurin reagerar, sum tín gjørdi við, at tú hevði hug at renna burtur, ringja eftir hjálp ella bara sleppa vekk frá støðuni. Tá vit verða bangin, fer kroppurin í eina alarmstøðu, har vit vilja flýggja, frysta ella hjálpa. Hetta merkir ikki, at tú gjørdi nakað skeivt.
Tað er týdningarmikið, at tú ikki gongur einsamøll við hesum. Tú eigur at tosa við ein vaksnan, sum tú kennir teg trygga við. Tað kann vera eitt nú mamma tín, onkur annar vaksin í familjuni, ein lærari, heilsufrøðingurin ella kanska foreldur at einum vini. Tað hjálpur ofta væl at seta orð á tað, tá ein upplivir slíkt, sum tú upplivdi, og blívur so bangin, sum tú vart. Tú kanst siga viðkomandi persóni, at tú verður ótrygg, tá pápi tín verður so illur.
Um tú hevur tørv á at tosa við onkran uttanfyri familjuna, kanst tú ringja til Tú og Eg Ráðgevingina á tlf.: 116111. Har eru fólk, sum lurta og sum fegin vilja hjálpa børnum og ungum, sum hava tað trupult ella eru bangin.
Minn teg eisini á, at tað ikki er tín ábyrgd at fáa vaksin at steðga við at skeldast. Tað er ábyrgdin hjá teimum vaksnu.
Tað er so gott, at tú skrivaði inn her um hetta. Tað vísir dirvi. Og hóast tað kennist tungt beint nú, so finnast vaksin, sum vilja hjálpa tær og tryggja sær, at tú ikki skalt ganga einsamøll við hesum.
Tú ert vælkomin at skriva aftur ella at ringja til Tú og Eg Ráðgevingina á 116111, sum er opin allar gerandisdagar frá kl. 20 til 24.